ROZEJM I TRUDNOŚCI WEWNĘTRZNE FRANCJI
kurs języka html Rozejm zawarty bezpośrednio po klęsce wstrzymał wprawdzie działania wojenne, ale nie przywrócił Francji pokoju. Bandy żołnierzy zaciężnych, nie opłacanych w czasie zawieszenia broni, żyły z rabunku, pustosząc niemiłosiernie kraj. Wszędzie wzrastało więc niezadowolenie. Szukano winnych niedawnej klęski i zrzucano odpowiedzialność za nią na szlachtę. Wobec niewoli króla, rządy znalazły się w rakach młodego Delfina — Karola. Napotkał on na poważne trudności ze strony Stanów reprezentujących prowincje północne, a zwołanych na październik jeszcze przed klęską. Zebrały się one w Paryżu i na wstępie zażądały szeregu zmian natury personalnej. Jako jeden z czynniejszych przywódców opozycji wysunął sią Stefan Marcel, bogaty kupiec sukienniczy, burmistrz Paryża. Ponieważ Stany zwłóczyły z uchwaleniem podatku wojennego, Delfin zawiesił ich obrady, próbując szczęścia u Stanów południa. Te, zastrzegając sobie kontrolę wydatków, przyznały królowi żądane subsydia. Zważywszy jednak, że uzyskane tą drogą środki były niewystarczające, Delfin zdecydował się uciec do niebezpiecznego procederu psucia monety. Na ujemne skutki jego polityki nie trzeba było długo czekać. Zarządzenia monetarne wywołały ostry ferment w Paryżu i przesądziły o przejściu kierownictwa opozycji w race Marcela. Toteż kiedy przy takich nastrojach Stany Generalne zebrały się w Paryżu w lutym 1357 roku, zmusiły one Delfina nie tylko do przyjęcia dawnych żądań opozycjonistów, ale także nowych postulatów, ujętych w tzw. Grandę Ordonnance. Przyznawała ona Stanom prawo zbierania się wedle potrzeby i własnego uznania, oddawała również gospodarkę podatkową w ich ręce. Dla zastraszenia Delfina, Marcel zaaranżował w Paryżu w lutym 1358 r. wystąpienia ludności wymierzone przeciwko kołom feudalnym, popierającym politykę dworu. noclegi kolobrzeg
