KASATA TEMPLARIUSZY
biżuteria srebrna Z chwilą utraty ostatnich posiadłości łacińskich na brzegach lewantyń-skich, stanęła pod znakiem zapytania celowość dalszego istnienia palestyńskich zakonów rycerskich. W prowadzonych wówczas dyskusjach podnoszono, że jeśli nawet miałyby one dalej istnieć, to w każdym razie nie w dotychczasowej liczbie. Dawały się więc słyszeć głosy o zasadności połączenia w jedną organizację templariuszy i joannitów, przeciwko czemu zresztą zainteresowane zakony gorąco protestowały. Bogactwa templariuszy z jednej strony, a zadłużenie u nich skarbu królewskiego z drugiej, spędzały sen z powiek Filipa Pięknego. Podjął on nawet w związku z tym tajną korespondencję z papieżem, usiłując nakłonić go do poczynienia kroków odpowiadających jego zamierzeniom. Kiedy się to nie powiodło, na tajny rozkaz króla w dniu 13 października 1307 r. uwięziono o jednej porze wszystkich członków Zakonu przebywa- 284 Zmierzch średniowiecza jących we Francji i dokonano zajęcia jego majątku. Aresztowanych oskarżono o bluźnierstwo, rozpustę, a nawet o stosunki z Saracenami. Tortury, jakim ich poddano, złamały część braci. Kierownictwo Zakonu nie przyznawało się jednak do zarzucanych mu zbrodni. Próba ratowania templariuszy przez Klemensa V, wobec zastosowania wyraźnego szantażu ze strony króla, nie dała rezultatu. Mimo więc, że o losach Zakonu miał zdecydować dopiero sobór zwołany do Yienne na koniec 1310 r., Filip Piękny oddał sprawę 54 jego przywódców w ręce zależnej od siebie inkwizycji, a ta skazała oskarżonych na stos. Baza przedszkoli
